9 Ekim 2009 Cuma

Ruhum arabada uyuyordu..


Vratza'da, ismini bilmediğim, güzel, yer yer negatif, 30 metrelik bir çatlak rotası tırmanıyorum. Kaya, çatlak, hamleler, rotanın homojenliği harika...

Tek kusur, bu güzelliğin ruhunun "boltlarla" öldürülmüş olması. Ben de boltları kullanarak bu güzel çatlak hattının anlamını çiğniyorum. İndiğimde dönüp rotaya bakıyorum ve ne hissettiğimi soruyorum kendime..

"Hiçbirşey" hissetmediğimi anlıyorum maalesef...

Çatlak tırmanmak, takoz kullanmak ve bir takım "endişeler taşımak"...

Hiçbiri yoktu tırmanırken...

Huzur içinde tırmanış


Dom na Alpinista...

Vratza'daki dagevinin ismi bu sekilde geçiyor. Bu binada konaklayabilir veya çevresindeki altı çimen üstü ağaç zeminlere çadırınızı ücretsiz olarak kurabilirsiniz.

Vratza'da kayalar hemen hemen tamamen boltlanmış. Ama ek olarak çok büyük de bir geleneksel rota potansiyeli var ve hissettiğim kadarı ile çok iyi geleneksel rotalar da açılmış. Ama tırmandığımız birkaç geleneksel hatta yoğun bir sikke-bolt kirliliği vardı. Diğer daha ciddi rotalar için yorum yapamayacağım çünkü görmedim maalesef.

Yorucu tırmanış gününün ardından, bu dağevinde bulabileceğiniz çeşit çeşit yemek gerçekten büyük bir nimet ve daha güzel olan şey ise fiyatların gerçekten makul olmasıydı.

German


Bu kez Sofya yakınlarında, Lakatnik'teyiz.

Lakatnik, yemyeşil ağaçlar arasından fırlamış bembeyaz kayaları ile çok güzel bir bölge. Kayalar ve rotalar, dere tabanından oldukça yüksekte ve tırmanış başnagıçları daracık bir setten yapılıyor. Bu dar set boyunca, her yere kalın çelik halatlar döşenmiş durumda ve bu halatlar vasıtasıyla emniyetçi kendini sabitleyebiliyor. Hatta tırmanış bölgesine geçiş için oldukça riskli bir köşeyi dönmeniz gerekiyor ve yerel tırmanıcılar bunu bir avantaj olarak değerlendiriyorlar. Bu sayede onlar tırmanırken ortada kalan eşyaların, tırmanıcı olmayanlar gelemeyeceği için güvende olduğunu düşünüyorlar.

Biz buraya ayırdığımız bir gün üçünde, sadece küçük bir bantta tırmanabildik. Ancak bölge, çok daha geniş turmanış olanağı sunuyor ve yeterli miktarda, geleneksel tırmanılabilecek çatlak hatları da mevcut. Kayalar harika şekilde güneş aldığı için, kışın bile rahatlıkla tırmanılabileceğini düşünüyorum. Tekrar gitmeliyiz.

Gün biterken, arkadaşlarım bana "German Route" isminde güzel, boşluklu bir rotayı, maalesef biraz geç kalmış olarak gösteriyorlar. Isim bana rotanın bir Alman tarafından açılmış olabileceğini çağrıştırırken, aslında rotanın ilk çıkışının pek popüler abimiz Ivaylo Ninov tarafından yapıldığını, ve bu elemanın Bulgaristan'daki lakabının "German" oluduğunu öğreniyorum.

Maalesef bu güzel hat, şu anda boltlanmış durumda!

Kararan günde yapacağımız birşey yok ve bu rotayı da "trad liste"ye kaydederek eve dönüyoruz...

1 Ekim 2009 Perşembe

Konserve projeler...


Eveeet! Konserve proje hatlarına bir yenisi daha eklendi.

Abarta abarta, 7-9 gun olarak kendimize geniş geniş ayirdigimiz Ramazan Bayrami ve tatili maalesef, tirmanis acisindan pek verimli gecemedi. Soguk yagmur ve kotu hava hic imkan vermedi. Aladaglar gunlerini genelde kisa tirmanislar, uzun yuruyuslerle ve bol bol yemek yiyerek gecirdik.

Bu esnada, daha once hic gitmedigimiz bir bolgeye yuruduk. Burasi , ismini de cok iyi bilmemekle birlikte, Emli Vadisi girisinden baslayarak Yelatan'a kadar kesintisiz uzaman kaya bandinin oldugu bolge idi. Zaman zaman yagan yagmura ragmen, yuruyus oldukca zevkli gecti. Ve bir suredir de uzaktan takip edip hayal kurmakta oldugum sekliyle guzel tirmanis imkanlari barindirdigini gordum. Pek cok potansiyel rota belirledim ama bir tanesi var ki, dayanamayip, havanin duzelme trendine girdigi ilk gun, Nigde'den Dursun'u arayarak solugu altinda aldim.

Ancak sansimiza, hava acmamisti ve gercekten cok soguk bir havada titreyerek hazirlanmaya basladik. Daglarda, benzer kotu havalarda cogu zaman tirmaniyoruz tabi ama bu rota pek de oyle rahat rahat tirmanilacak gibi degildi. Acikcasi bekledigimden daha zor cikti ve bu sogukla da birlesince rotanin "hakkini" veremeyecegimi farkettim. Bir 15 m. kadar yukselmeyi basardim ancak sogugun etkisiyle kayada pek tutunamiyor, hamle yapamiyordum. Bu sartlar altinda, surekli yapay tirmanarak yukselmek istemedigim icin de, projeyi konserveleyerek, yaz icin rafa kaldirmaya karar verdim.

Gercekten cok guzel bir hat, gitmek isteyen olursa tarif verebilirim. Yaklasik bir ip boyu kadar degisik genisliklerle yukselen ve sola dogru gecen catlak, sonrasinda biraz yatiyor ve ardindan tekrar zorlasarak yukariya ulasiyor saniyorum. Guzel taraflarindan biri de, tirmandiktan sonra, sol tarafa yurunerek, hemen yakinlardaki bir araliktan asagiya inilebilir.

Ve hemen bir sag ve bir solunda da cok guzel hatlar var. Yani yanyana 3 tane cok guzel rota olacak diye umuyorum.

3 Eylül 2009 Perşembe

O ve daha nicesi...


1. Grosglockner
2. Mont Blanc
3. Grand Cappucin
4. Grand Jorasses
5. Petit Dru
6. Eiger Kış
7. Matterhorn Kuzey Duvarı Kış
8. Cima Grande
9. Trango Kulesi
10. En zor Bulgar rotalari

Thalay Sagar hazirliklari icin Vihren Dagi'nda tirmanırken oldu...

Bulgaristan daglarinda ve tirmanis bolgelerinde gezerken bu ve benzeri yad tabelalarindan o kadar cok gordum ki!

Onlar kendi kayiplarini, arkadaslarini, dostlarini bu sekilde, ait olduklarini dusundukleri o daglara teslim etmisler.

Ama benim esas dikkatimi ceken, bu kucucuk tabelanin bile aslinda nasil bir tarih barindirdigi. Ve buradan hareketle aslinda bu dunyada kimlerin nerelerde, nasil yasadigi, ne tirmanislar yaptigi...

Saygi duydum dogrusu. Huzur icinde uyusun...

28 Ağustos 2009 Cuma

Kominite


Vitosha Dagi, Sofya'da.

Gecen kis buz tirmanmak icin gittigimiz bu daga bu sefer kaya tirmanmak icin gittik sonunda. Zümrüt gibi çam ormanları arasında akan, suyunu içebildigimiz billur dereler ve burada yükselmiş granit bloklar. Oldukca kucuk bir bolge idi ama oldukça yeterli ve keyifli.

Rotalarin tamamina yakini çatlak hatlari içeriyor ve buyuk bir gunah işlemiş, çatlak-trad demeden onlerine ne gelirse boltlamislar. Bazi rotalar kismen boltlu olarak gidiyor ama bana sorarsaniz bunlarin tamami trad tirmanilabilir. Ama bu bolt meretinin isleri nasil kolaylastirdigini da gorebiliyorsunuz bu arada.

Granitte tirmanmak cok guzeldi.

Once III+'lik bir rotayi "Babaanne Catlagi" ciktik. Ardindan IV+'lik, 40 m uzunlugunda bir hatla isinmaya devam edelim dedik. Bir arkadastan aldigimiz bilgisayar ciktisi rehberdeki aciklamayi Agi'ye tercume ettirmeye calistim. "Kullanilan malzeme", "kullanilacak malzeme" arasindaki celiski ve "anchor" lafini bir turlu bir yerlere oturtamadik. Ve bugun yanimizda hic emniyet malzemesi yok. Sadece ekspresler var.

Basladim tirmanmaya...

Negatif giristeki ilk bolt 5. metrede! Sonra catlaga ulastim ve bir 4 metre daha yukseldim. Eee, sonraki bolt? Gorunmuyor. Devam... Rotaya IV+ demisler ama hakkini vermisler. Dereceleme boyle olmali. Turkiye'deki kümes havasinda kesin V+'yi alirdi bu rota!

Ilk 25 metreyi, 4 bolt ve yukselmis bir nabizla geciyorum. Hat harika bir "köşe" rotasi ve boşluk duygusu çok güzel. Sofya bile gorunuyor.

Son bolttan sonra istasyona kadar olan 15 metre cok hafif yatiyor ve bolt yok. Burda dagciligi konusturuyorsunuz :)

Agi yukari geldiginde, rehber aciklamasi ile ilgili yorumu netlestiriyorum. "Anchor diyen rotalarda takoz alinacak!"

Uff....

Kisa gunu VII'lik bir catlak rotasiyla bitiriyorum.

Sofya'da bisiklet...

Sofya'dayiz.

Bir sehirde heryere bisikletle ulaşabilmek ne güzelmiş. Belki cogu sehirde bu boyle ama bazı yerlerde bisiklete binmek gelenek gibi. Bu da isleri daha da keyifli hale getiriyor.

Bir de motosiklet olayi burada resmen patlamis! Daha 1-2 yil oncesine kadar kimse motosiklete binmezken veya caldirma tehlikesiyle motosiklet almaya cesaret edemezken, simdi olay almis basini yurumus. Bir Kawasaki bayisi gorunce daldik hemen. Spesyal makineleri yakindan inceledik, agzimin sulari sel oldu. Burda zenginler iyi zengin olmus, Shoei kasklar cerez gibi satiliyor. O sirada kroscu bir grup geldi. Motorlarini bu magazanin deposuna biraktilar, pahali jiplerine binip donduler. Bayii ayni zamanda da garaj hizmeti veriyor yani. Vay be...