11 Mayıs 2009 Pazartesi

Tırmanıcı?

Yeri gelmişken şu tırmanış terminolojisini yerli yerine koyalım!

Son yıllarda, bu "tırmanıcı" lafı çok kullanılmaya başlanır oldu. Eh "tırmanıcı" sayımız artıyor ya, ondan olsa gerek...

Tırmanıcı kelimesi kaba tabiriyle zaten herkes tarafında iyi kötü anlaşılabilir. Ama aslında kendine "tırmanıcı" diyenlerin, kendilerine yakıştırdıkları bu havalı sıfat üzerinde biraz düşünmeleri gerekir.

Kimlere tırmanıcı denir? Bunu ben de bilmiyorum, haddim de değil üstelik.

Ama şunu iyi biliyorum:
Bol bol konuşup, neredeyse hiç tırmanmayanlara "tırmanıcı" denmez.

Bir de ülkemizde en çok ihtiyaç duyduğumuz şekliyle;
Sadece spor tırmananlara, tırmanıcı degil, "spor tırmanıcı" denir.

Kapuzbaşı


Kayseri'nin Yahyalı ilçesinden, Kapuzbaşı Şelaleleri'ne doğru ilerlerken, artık Kapuzbaşı'na çok yaklaştığınızda başlayan bölgeye, sahip olduğu duvarlar, kayalar, şelaleler, çam ağaçları ve tırmanış imkanlarından dolayı "Türkiye'nin Yosemite'i" desek, hiç de abartmış olmayız diye düşünüyorum.

Bölgeye son gidişim üzerinden en az 10 yıl geçmişti. Geçtiğimiz Pazar günü ben, Agi, Nedim, Dursun ve Cüneyt Abi olarak, 3 motor üzerinde Kapuzbaşı yollarına düştük. Çamağaçları ile bezeli, kahverengi ırmağın gürül gürül aktığı bölgeye girdiğimizde bir an kendimi kaybettim. Fotoğraf çekmek için bir mola verdik ama ben o muhteşem duvarların büyüsüne kapılmış gitmiştim çoktan. Arkadaşlarımla ne konuştuğumuzu bile hatırlamıyorum.

Son on yılda değişen, olgunlaşan tırmanış anlayışım, on yıl önce görüp, belki de kıymetini bilemediğim bu bölgeyi tekrar yorumlamama neden olmuş ve beni büyük bir duygu karmaşasının içine itmişti.

Harika! Tek kelime ile "Harika!"

Peki tırmanış? Elbette! Öyle güzel, öyle muhteşem ki... Bu yaz fırsat buldukça gidip tırmanmaya çalışacağım. Katılmak isteyenleriniz olursa çok memnun olurum.

Bunun yanında büyük bir tehlikenin de kapıda olduğunu biliyorum. Ünlü sponsorlarıyla gazlanmış, tırmanış dünyasının "ünlü" "uzun spor rota yapıcıları" Türkiye'deki işbirlikçileriyle birlikte, buraya da el atmakta ve "ünlü" web sitelerinde kendi reklamlarını yapmakta gecikmeyecekler.

Cahil ve umarsız "tırmanış camiamız" bu haldeyken, bizlerin çabaları bu saldırıların karşısında durabilecek mi bilmiyorum. Böylesine büyük, böylesine gözü dönmüş bir harekete karşı tek başıma yapabileceğim birşey yok.

Tırmanış adına kendimi bildim bileli durduğum yeri koruyacak, dağların ve uzak, alakasız her türlü bölgenin boltlanması konusundaki karşı duruşumu sergilemeye devam edeceğim.

Hiç kimseye hissettirilmeden, el altından, gizlice ve utanmazca yapılan yapılan boltlamaları da vatan hainliği olarak görüyorum.

19 Ocak 2009 Pazartesi

Alpinist kapanıyor...


Dağcılık-Tırmanış dergilerinin tartışmasız en iyisi, her sayısı bir kilometre taşı olan Alpinist finansal çıkmaz yüzünden kapanıyor.

Önceliği her zaman içerik olan, amacı sektörel tüccarları memnun etmek değil, okuyucuyu doyurmak ve iyi işleri desteklemek olan dergi, bu haliyle ve maalesef daha fazla dayanamadı.

Bende sadece, hasbelkader elime geçmiş 2 sayısı olan Alpinist, farkını ve güzelliğini bana da hissettirmişti. Bu 2 sayıyı gerçekten birer başyapıtmışçasına farklı bir yerde tutuyorum.

Bizim biricik dergimiz Takoz'un da çektiği sıkıntıları düşününce insan daha çok üzülüyor.

İnternet güzel şey ve fakat iflahını kesiyor bu dergilerin :(

www.alpinist.com

17 Ocak 2009 Cumartesi

Dunyanin en uzun Tyrolean Travers'i


Bir grup çılgın Bulgar, dünyanın en uzun Tyrolean Traversi'ni gerçekleştirmek üzere 2008 yılı Eylül ayında bir araya gelirler. Hedef, Rila Daglari'ndaki iki buyuk tepe olan Maljovica ve Orlovec zirvelerini birleştirmektir.

1800 metrelik iki statik ipi, bu zirveler arasında taşımak ve germek, ekibin toplamda bir ayini alir. Gecerli rekor 900 metre civarlarindayken, Guinnes'e girmek icin yapilan bu girisim oldukça titiz bir çalışma gerektirmektedir. Dağcı, tırmanıcı ve fizikçilerden oluşan ekip, bütün hazırlıklarını yapar ve geçiş bir öğleden sonra saat 14:00'de başlar.

Ancak yapılan hesaplar gerilen bu iki ipin rüzgar nedeniyle birbirine dolaşmasını engelleyemez. Ve daha önce benzer tecrübeleri olan esas oğlanın traversi bitirmesi saat 21:00'i bulur. Karaya ayak bastığında rüzgar nedeniyle hipotermi eşiğinde ve emniyet kemerinin bacaklarına oturması yüzünden yürüyemez durumdadır.

Guinnes yetkilisi de geçişi baştan başa izler ve kaydeder.

Arkadaşım Svetlio, bu hikayeyi bana fotoğraflar ile anlattı ve videosunu birlikte izledik. İsimleri, yükseklikleri ve mesafeleri tam net hatırlayamadığım için üzgünüm ama Guinnes tarafından onaylanırsa zaten herşey tescillenmiş olacak.

Bununla beraber bazı noktaların kabul edilip edilmeyeceğini de bilemiyorlar. Bu aylarda Guinnes'in kararı belli olacak ancak Guinnes geçişin alçaktan yükseğe doğru ve yardımsız yapılması gerektiğini söylüyormuş. Ancak bu geçiş yüksekten alçağa doğru yapıldığı ve dolaşan ip yüzünden yardım verildiği için kabul olmama riski var.

Gerçekten büyük emek vermişler ve risk almışlar. Umarim Guinnes bu girişimi tanır ve amaçlarına ulaşmış olurlar.
(Örnek foto temsilidir, bu faaliyete ait değildir.)

10 Ocak 2009 Cumartesi

TARIH AFFETMEYECEK!


Iran'li dostlarimiz Demirkazik Kuzey Duvari'nda yeni rota acmak icin gelmisler.

Ya 3 ip boyu tatmin olmalarina yetmis ya da buzukleri 3. ipin sonunda patlamis olacak ki, geri donmusler.

5.11c/A3 !

Vay be! Ne etkileyici!

Ben simdi buna ne diyeyim, ne yazayim Allah askina? Bu duruma yorum getirecek kisi, durusu basindan beri belli ve hic degismemis biri olarak kesinlikle ben degilim. Ama dayanamiyorum...

Bu boktan isleri savunanlarin birsuru bahanesi var elbette...

En onemlisi de stil ve guvenilir eller!

Tecavuzun stili olur mu yahu?
Olursa da ancak tecavuz eden icin olur, tecavuze ugrayan icin degil!

Zavalli Demirkazik nerden bilecek sizin boltlari asagidan yukari giderken caktiginizi! Hem bu onemli mi ki onun icin bakalim!

5.11c/A3!... Yuzuncu metrede zort!

Allahim sen sabir ver yarabbim! Yaptiklari ya da yapamadiklari is igrenc ama bu ayri bir konu aslinda.

Onemli olan bu ise on ayak olanlarin yarattigi bu sonuctur! Ve bunun olacagi belliydi, herkes bunu soyledi!

Surec basladi iste, yaziklar olsun!

Aladaglar!

Hala temiz, hala bakir, hala dunya mirasi! Guzel, cekici, odakta!

Ve siz bu mirasin yipratilmasinda payi olanlar, unutmayin!

TARIH SIZI ASLA AFFETMEYECEK!

Kuru Aletleme :)


Sofya'daki son gunumuzde, Ulusal Spor Akademisi'nin yeni yapilan duvarinda duzenlenen Dry Tooling yarismasina gittik. Bu gayri resmi yarismaya cesitli sebeplerle katilim cok fazla olamamisti ama duvarin kendisi gercekten bir harikaydi. Kocaman bir salona kurulmus bu bouldering ve tirmanis duvarlari "tirmanis canavari yetistirme merkezi" olarak adlandirmayi uygun gorduk :P

Bu arada Bulgarlarin bir "Dry Tooling Milli Takimi" oldugunu ve bu takimin dunya klasmaninda 5. sirada oldugunu ogrenmekte beni epey sasirtti.

Bulgarlar tirmanista genel olarak oldukca iyiler. Bizim Serkan Ercan'in da Bulgaristan'da epey bir mesaisi oldugunu, kendini burada cok gelistirdigini duymustum.

Bununla beraber, bol spor tirmanisin getirdigi kirlilikte burada ziyadesiyle mevcut hani.
Burdan bir arkadasimiz beni bir tirmaniciyla tanistirmak istedigini soyleyerek bizi yemege davet etti. 2007'de El Capitan'a yaptiklari tirmanisin videosunu birlikte izleyip, hos bir aksam gecirdigimiz Miso ile konustugumuzda, catlak hatlarini bile boltlayan okuzler oldugunu ogrendim. Belki Miso'da bu aymazligin farkina Yosemite'ye gittiginde varmistir, bilemiyorum.

Biz de biraz Aladaglar'dan ve Hisarcik'tan konustuk. Fotograflari gorunce Hisarcik' a hasta oldu ve catlaksiz yuzeylerde tutamak olup olmadigini, yani boltlamaya uygun olup olmadigini sordu.

Gerekeni soyledim ve sukur ki gecenin sonu gelmisti.

Ama korkarim, benim gordugum ve hissettigim odur ki, eger bu bolt kullanimi ve kontrolu bir otorite altina alinamazsa, daglarimizin yerli-yabanci kisisel emel ve hirslara kurban olusunu izlemek zorunda kalacagiz.

Belki daha da kotusu, bunu tirmanis camiasi icin yaptiklarini soyleyen bu acgozlu yalancilara inaniyor gibi yapmak zorunda kalacagiz.

Boyana Buz Selalesi, Sofya


Ve nihayet, hayatimda ilk kez gercek bir buz selalesi tirmandim :)

Daha once Kaldi' da ve bir kac baska yerde birkac hamlelik verglas (yuzey buzu) gecisleri yapmistim ama ancak bu seferki gercek bir buz selalesi idi!

Birkac gun once, donup donmadigini gormek icin buraya yurumus ve bu selaleyi sevincle donmus olarak bulmustuk. Yer yer 35 metreye ulasan bu harika sey bizim Bulgar elemanlar icin cok da etkileyici degildi. Cunku yaklasik iki ip boyu giden cok daha buyuk bir buz selalesinden bahsediyorlardi. Artik bu sene ona vaktimiz kalmadi maalesef.

Eksik malzemelerimizi sagdan soldan bulusturarak -ki benim hicbir seyim yoktu :)- sabah yola dustuk. Bu kez gecen sefer yukari yurudugumuz patika yerine, benim onerimle arabayla Vitosha Dagi'nin uzerindeki bir dagevi bolgesine geldik ve patikadan asagi dogru yuruduk. Mevcut bolt ve sikkelerle istasyonu kurup asagi inerken ozellikle ortadaki yatay bolumde buzun oldukca ince oldugunu gorduk ve buranin cokme tehlikesini hissettik.

"Pekala, ilk kim gidiyor?" diye sordum. Galin;
"Sen misafirsin, once sen!" dedi gulerek/tirsarak :)
"I appreciate your hospitality" dedim yani "Misafirperverliginizi takdir ediyorum" gibi bisey...
Bizi pek iyi anlayamayan Filipa'nin, "hospitality' kelimesine yorumu bizi epey guldurdu;

"Don't worry, it's not that dangerous, you will not go to the hospital" :))))

Gercek buz tirmanisi cok harika bir deneyimdi dogrusu. Bunca dag, akarsu ve soguga sahip oldugumuz hale boyle buz selaleleri bulamayisimiz buyuk kayip maalesef. Dogu Anadolu'da birkac tane oldugunu biliyorum. Hatta Tunc ile de bir keresinde canli olarak gorup tekrar gelme hayali kurmustuk ama zamansizlik ve yol isleri gercekten cok zorlastiriyor.

Ogleden sonra cok agir bir kar yagisi basladi ama pek de dert etmiyorduk. Hele ben, oyle bir keyifle tirmaniyorum ki, arabanin lastikleri yazlikmis, yollar karla kapaniyomus! hic umurumda degildi. Her zamanki gibi en zon tirmanip tum malzemeyi temizleme isi yine bana kalmisti ama bu sefer gercekten cok memnun sekilde, elimdeki harika buz aletlerini tadina vararak, bu kez negatif kaya yuzeylerini de kullanarak, harbi dry tooling hesabi son tirmanisi yapiyorum.

Enfes!

Ve sonuc kara saplanmis koca bir Peugeot 406 SW ve yazlik lastiklerle dagdan inis....

Fotograflar burada...